Facebook Like

Język

EUROREGION

Współpraca i komunikacja transgraniczna z wykorzystaniem metod alternatywnych i wspomagających.”

Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy im. Marii Grzegorzewskiej w Zgorzelcu wspólnie z partnerem kraju sąsiedniego – Gutenbergschule w Niesky realizuje od stycznia 2014r projekt pod nazwą: „Współpraca i komunikacja transgraniczna z wykorzystaniem metod alternatywnych i wspomagających.” Beneficjentem projektu jest Powiat Zgorzelecki. Projekt jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz środków budżetu państwa przy wsparciu Euroregionu Nysa. Działania projektowe będą prowadzone do końca maja 2014 roku. Projekt skierowany jest do uczniów Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego im. Marii Grzegorzewskiej w Zgorzelcu oraz uczniów z Gutenbergschule w Niesky.

Działania edukacyjne będą prowadzone dwutorowo. W ramach realizacji projektu uczniowie wezmą udział w czterech wspólnych wycieczkach tematycznych (wiosna, lato, jesień, zima) oraz w 15 godzinach wspólnych zajęć plastycznych, 30 godzinach wspólnych zajęć gastronomicznych i 35 godzinach wspólnych zajęć z komunikacji wspomagającej i alternatywnej. Nauczyciele współpracujących placówek będą mogli wziąć udział w szkoleniach z zakresu metody komunikacji wspomagającej i alternatywnej oraz z zakresu sprzętu i oprogramowania wspomagajcąego komunikację. W ramach projektu zostanie zakupiony specjalistyczny sprzęt oraz programy komputerowe do komunikacji alternatywnej i wspomagającej, który ułatwi pracę z dziećmi mającymi problem z porozumiewaniem się. Zwieńczeniem pracy będzie wydanie 4 polsko-niemieckich książek z elementami komunikacji alternatywnej i wspomagającej oraz symbolami PCS, przydatnych do kształcenia specjalnego, w których zawarte będą treści z przeprowadzonych zajęć. W ramach działań projektowych strona internetowa ośrodka zostanie wzbogacona o dwujęzyczną zakładkę dotyczącą komunikacji wspomagającej i alternatywnej. Realizacja projektu pozwoli na poszerzenie kompetencji językowych wśród uczestników projektu a zorganizowane szkolenia z zakresu AAC wpłyną na wzrost kwalifikacji zawodowych polsko-niemieckiej kadry nauczycielskiej, a wspólnie realizowane działania projektowe pozwolą na zacieśnienie współpracy pomiędzy partnerami.

Wycieczka do Stojanowa „ Stajnia u Jasinka” Dnia 13 lutego 2014 roku uczniowie ze szkół: Specjalny Ośrodek Szkolno - Wychowawczy w Zgorzelecu i Gutenbergschule z Niesky wybrali się na wycieczkę do Stojanowa. Wycieczka odbyła się w ramach realizacji projektu pt. „Współpraca i komunikacja transgraniczna z wykorzystaniem metod alternatywnych i wspomagających”. Celem wycieczki była nie tylko poprawa komunikacji oraz zacieśnienie współpracy pomiędzy partnerami, ale również wspólna nauka gestów MAKATON. Ponadto, uczniowie mogli poznać wspaniałe zwierzęta jakimi są konie i spróbować swych sił na końskim grzbiecie. Było także ognisko i pieczone kiełbaski, a na deser „owocowe jeżyki”. Na koniec odbył się pokaz skoków konnych. Więcej na temat wycieczki i zdjęcia poniżej . Opowiadanie Pewnego dnia wybraliśmy się na naszą następną, wspaniałą przygodę. Pogoda była naturalnie zamówiona i świeciło słonko. Tym razem pojechaliśmy do gospodarstwa agroturystycznego „ Stajnia u Jasinka”. Niedaleko za miejscowością Pieńsk znajduje się mała, otoczona lasem wioska- Stojanów . To właśnie tam Pan Jan wraz z żoną prowadzą gospodarstwo turystyczne. Zaraz po przyjeździe na miejsce zostaliśmy poczęstowani gorącą herbatą. Potem zaczęliśmy działać . Aby móc rozpalić ognisko i upiec na nim kiełbaski, musieliśmy wybrać się po chrust do lasu. Pan Jan wskazał nam miejsce skąd możemy brać suche gałęzie. To było coś wspaniałego. Nanieśliśmy bardzo dużo suchych gałęzi. Każdy był zadowolony , że przyczynił się do rozpalenia ogniska. Pan Jan ułożył gałęzie, mówiąc nam przy tym dlaczego układa je tak, a nie inaczej. Po dwóch minutach ognisko płonęło żywym ogniem. Oczywiście wszyscy najpierw ogrzaliśmy sie przy ogniu. Potem była duża niespodzianka. Na polanę, na której się znajdowaliśmy, przyjechało dwóch jeźdźców i mały kucyk. Jak się okazało, były to konie pana Jana. Pan Jan przedstawił nam konie i opowiedział kilka ciekawych informacji na ich temat. Po krótkim, ale bardzo dokładnym szkoleniu na temat zachowania się podczas jazdy na koniu, każdy z nas mógł wsiąść na konia i zrobić kilka rundek na polanie. Oczywiście konie były prowadzone przez jeźdźców. Mimo to, dla niektórych z nas, był to pierwszy kontakt lub pierwsza jazda konna w życiu. Przed jazdą każdy z nas musiał włożyć specjalną czapkę jeździecką. Wyglądaliśmy jak prawdziwi dżokeje. Brakowało nam tylko toru wyścigowego. Na sam koniec pan Jan z jeźdźcami zrobili pokaz jazdy konnej. Konie biegły różnymi stylami i przeskakiwały przez przeszkody. To było coś pięknego i widzieliśmy to nie w telewizji tylko na własne oczy. Po tylu emocjach zgłodnieliśmy i każdy z nas piekł sobie smaczne kiełbaski na ognisku. W przerwach poznawaliśmy nowe symbole AAC. Jak się okazało wszyscy umieli pokazać nazwy zwierząt z ostatnich zajęć. Byliśmy dumni z naszych umiejętności. Pokazanie, że idziemy jeść kiełbaski, to już żaden problem. Rozumieliśmy się bez słów. Następnie przyszedł czas na naszą kreatywność. Z owoców ( gruszek i winogron ) robiliśmy smaczne jeżyki. Nie dość, że ładnie wyglądały i każdy był inny, to na dodatek były smacznym podwieczorkiem. Niestety co piękne, to się szybko kończy. Po południu pożegnaliśmy się z panem Janem i jego końmi, wsiedliśmy wszyscy do autobusu i pojechaliśmy do szkoły. Wycieczka była bardzo udana i interesująca.

Następna wycieczka zorganizowana w ramach projektu „Współpraca i komunikacja transgraniczna z wykorzystaniem metod alternatywnych i wspomagających” , w której wzięli udział uczniowie ze szkół: Specjalny Ośrodek Szkolno - Wychowawczy w Zgorzelcu i Gutenbergschule z Niesky, odbyła się w Nadleśnictwie Pieńsk. Podczas tej wycieczki uczniowie mogli posłuchać ciekawych i bogatych w informacje opowiadań o: zwierzętach , ich trybie i środowisku życia , ochronie lasów i środowiska. Oczywiście był też czas na zabawę, pieczenie kiełbasek, szukanie śladów zwierząt i poznanie nowych symboli MAKATONU. Więcej informacji poniżej. Zimowa wyprawa do lasu. Pewnego zimowego dnia wybraliśmy się do lasu po naszą kolejną przygodę. Tym razem pojechaliśmy do Nadleśnictwa Pieńsk. Po krótkiej jeździe dotarliśmy do leśniczówki pana Lucjana, który jest leśniczym i który bardzo serdecznie nas przywitał. Następnie wszyscy razem poszliśmy do lasu. Las zimą wygląda całkiem inaczej niż latem. Naszej uwadze nie uszła wszechobecna cisza. Niewiele ptaków śpiewało, nie zauważyliśmy żadnego zwierzątka. Las wydawał się bardzo szary, drzewa były bez liści, a ich gałęzie otulał śnieg. Tylko choinki zieleniły się swoimi igiełkami. Wszędzie leżał śnieg. W głębi lasu zauważyliśmy różne ślady. Pan Lucjan wyjaśnił nam którego zwierzęcia były to ślady. Zaczęliśmy bawić się w tropicieli , tak jak Indianie. To była wspaniała zabawa. Nareszcie coś dla prawdziwych odkrywców! Wspólnie z leśniczym rozpoznaliśmy ślady sarny, zająca, dzika i sprytnego lisa. Najwięcej śladów znajdowało się na polanie , przy leśnej jadłodajni. Pan Lucjan razem z innymi leśniczymi dokarmiają tam zwierzęta sianem, kasztanami i żołędziami zebranymi jesienią przez uczniów różnych szkół, a następnie przekazanych Nadleśnictwu. Przysmakiem dzików są żołędzie, które najszybciej zostają zjedzone. Jak się okazało las tętnił życiem, tyle że w zimowym rytmie. Im głębiej wchodziliśmy w las, tym więcej zwierząt mogliśmy zauważyć. Po drzewach skakały wiewiórki bawiąc się w berka, zza krzaków wyskakiwał nagle mały zając-szarak, który jeszcze szybciej znikał. Po powrocie z lasu , przy leśniczówce , w ogromnej altanie , czekał na nas rozpalony grill z kiełbaskami i ciepłą herbatą. Każdy z nas mógł się posilić i ogrzać przy ogniu. Podczas odpoczynku pan Lucjan opowiadał nam ciekawostki o sokołach, które od niedawna zamieszkują nasze tereny. Po przerwie wszyscy razem zaczęliśmy uczyć się symboli MAKATON. Tym razem uczyliśmy się symboli nazw zwierząt leśnych. Pokazać ptaka , czy dzika to już dla nas nic trudnego. Po południu pełni wrażeń wsiedliśmy do autobusu, który zawiózł nas szczęśliwie do domu. Jeśli macie czas i ochotę wybierzcie się do lasu - ale zimą. Odpowiedz na pytania wybierając prawidłową odpowiedź. 1. Czym pojechały dzieci na wycieczkę? A. pociągiem B. autobusem C. saniami 2. Jaka była pora roku? A. zima B. jesień C. lato 3. Jak nazywał się leśniczy? A. Robert B. Adam C. Lucjan 4. Jakie zwierzątka skakały po drzewach? A. wiewiórki B. lisy C. sowy 5. W co bawiły się wiewiórki? A. w chowanego B. w berka C. w pomidora 6. Co jest przysmakiem dzików? A. sałata B. żołędzie C. banany 7. Co jedli uczniowie? A. owoce B. czekoladę C. kiełbaski 8. Kiedy wracali uczniowie do szkoły? A. po południu B. wieczorem C. w nocy 9. Jakich symboli uczyły się dzieci? A. zwierząt leśnych B. warzyw C. kolorów 10. W lesie było: A. głośno B. bardzo głośno C. cichutko

Wycieczki szkolne stanowią ważny element realizacji programu zarówno dydaktycznego jak i wychowawczego. Dzięki nim uczniowie mogą w praktyce wykorzystać wiedzę teoretyczną przyswajaną na lekcjach w szkole, poznawać formy aktywnego wypoczynku, integrować sie z grupą, oraz poznać swoje bliskie otoczenie. Takie właśnie założenia mają wycieczki organizowane w ramach naszego projektu pt. „Współpraca i komunikacja transgraniczna z wykorzystaniem metod alternatywnych i wspomagających”, w których udział biorą uczniowie ze szkół: Specjalny Ośrodek Szkolno - Wychowawczy w Zgorzelcu i Gutenbergschule z Niesky. Najważniejszymi celami tej wycieczki były: - uczenie się współżycia w grupie, - Zaspokojenie potrzeb intelektualnych i poznawczych uczniów- Turystów w myśl zasady, która jest wyrażonaw haśle: „poznawanie kraju i świata rozpoczynamy od własnego środowiska”. -Budzenie pasji i zainteresowań poznawczych przez wielokierunkowe, emocjonalne i aktywne zaangażowanie. -Komunikacja z wykorzystaniem metod alternatywnych i wspomagających. - Poprawa sprawności fizycznego stanu zdrowia poprzez kontakt z naturą, przeciwdziałanie ograniczeniu ruchowej aktywności oraz budzenie stałych zainteresowań. 10 kwietnia 2014 roku wyruszyliśmy z naszej Szkoły na długo wyczekiwaną wycieczkę. Mimo że pogoda nie sprzyjała wędrówkom, postanowiliśmy nie rezygnować z planów. Okazało się to dobrym pomysłem i gdy dotarliśmy do magicznej wioski Zentendorf- Kulturinsel -Einsiedel pojawiło się słońce. Spacerując po wiosce zastanawialiśmy się dlaczego drzewa w „Zaczarowanym Lesie” są kolorowe. Wszystkie mieszkające tam zwierzęta czują się jak w domu. Większość z nich można karmić specjalnie dla nich przygotowanymi smakołykami, a niektóre nawet dają się pogłaskać! Z przykrością opuszczaliśmy „Zwierzyniec”, ale czekało na nas jeszcze kilka niespodzianek. Wchodząc do pięknego lasu, zauważyliśmy tajemnicze budowle umieszczone wysoko w gałęziach drzew. Okazało się, że są to najprawdziwsze domki na drzewach! Dowiedzieliśmy się, że każdy z tych domków ma swojego magicznego opiekuna – jednego z duchów mieszkających w wiosce. Zmęczeni wędrowaniem mogliśmy odpocząć w pięknej Sali zwanej „Świątynią Ognia”. Znaleźliśmy tam kolorowe ozdoby potrzebne do zrobienia jaj wielkanocnych. Z wypiekami na twarzy zabraliśmy się do pracy i już po chwili mieliśmy gotowe wielkanocne arcydzieła. Po odpoczynku ruszyliśmy w dalszą drogę. Ostatnią atrakcją, która czekała na nas był ogromny plac zabaw. Kolorowe konstrukcje pozwoliły nam dobrze się bawić. Zmęczeni i szczęśliwi wracaliśmy do szkoły, śpiewając piosenkę „Przyszła do nas Wiosna”.

Pewnego słonecznego dnia spotkaliśmy się ponownie, tzn. uczennice i uczniowie ze Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Zgorzelcu i Szkoły im. Gutenberga z Niesky. Tym razem pojechaliśmy autobusem nad jezioro Bernsdorfer, które znajduje się niedaleko Gӧrlitz. Podczas podróży, widzieliśmy starą kopalnię odkrywkową i ogromne maszyny. To było super! Po przyjeździe najpierw wypakowaliśmy wszystkie rzeczy, a następnie zanieśliśmy je na piękną łąkę. Na łące przywitaliśmy się jak zwykle, ponieważ znamy się już bardzo dobrze. Potem braliśmy udział w grach sportowych. Oczywiście wszyscy byli ubrani w dresy. My graliśmy w piłkę nożną i siatkę. Dziewczyny skakały na skakance, a ta zabawa zawsze sprawia im radość. Poszliśmy też na spacer wzdłuż jeziora. Woda była czysta i zapraszała do kąpieli, ale nie mieliśmy strojów kąpielowych. Co za pech! Po spacerze odpoczywaliśmy leżąc na kocach. Słońce pięknie świeciło, ptaki przepięknie śpiewały, a my to, co widzieliśmy, pokazywaliśmy za pomocą symboli MAKATON. Na koniec grilowaliśmy. Jedzenie było bardzo smaczne. Niestety czas szybko upłynął i musieliśmy wracać do domu. Zanim jednak wsiedliśmy do autobusu, posprzątaliśmy dokładnie nasze miejsce wypoczynku. To była nasza ostatnia wycieczka. Wszystkie nasze wspólne wycieczki sprawiły nam nie tylko dużo radości , ale były również doskonałą okazją poszerzenia wiedzy o zwierzętach i ochronie środowiska. Poznaliśmy także lepiej naszą okolicę. Wielu z nas nie zobaczyłoby niektórych wspaniałych miejsc, gdyby nie wycieczka. Ale najważniejsze jest to, że poznaliśmy przyjaciół z innego państwa i że komunikowaliśmy się z nimi za pomocą metody MAKATON. Zadanie Przeczytaj tekst razem z nauczycielem i zakreśl w kółko poprawną odpowiedź. 1. Dokąd pojechali uczniowie? A. nad jezioro B. w góry C. nad morze 2. Jaka była pogoda? A. zimno B. słoneczne C. padało 3. W co grały dziewczyny? A. siatkówka B. skakanka C. piłka nożna 4. W co grali chłopcy? A. szachy B. Lego C. nożna i siatkówka 5. Co mieli na sobie uczniowie ? A. dresy B. stroje kąpielowe C. mundurki szkolne